Woda wyżej

Opis wydawcy

„Woda wyżej” Jalu Kurka to literackie ujęcie wielkiej powodzi, która przetoczyła się przez Małopolskę i Podhale w 1934 roku. Kurek był wówczas korespondentem „Ilustrowanego Kuriera Codziennego” i z racji tej funkcji obserwował z bliska te tragiczne wydarzenie, które w tej powieści ukazane jest w formie sprawozdania – dzień po dniu, miejsce po miejscu – od 15 do 30 lipca 1934. Kronikarskie, drobiazgowe przedstawienie powodzi dopełnia historia fikcyjna, której bohaterem jest podchorąży Leon Makara, zmobilizowany do akcji ratowniczej. „Woda wyżej” ma zatem reporterskie tło, ale na pierwszy plan wysuwa się człowiek i jego duchowe rozterki w obliczu dramatycznych wydarzeń. [Izabella Adamczewska, „Powieść reportażowa czy dziennikarska?”, hal.science] Książka robi wrażenie. Z jej kart wyłania twarz autora, który już cierpiał i wiele rzeczy przemyślał, który ma serce dla człowieka, ale nie roztkliwia się i nie sentymentalizuje. „Ludzkość zawsze choruje na słabości i nie można jej przez to mniej kochać” – jest to najpiękniejsze zdanie z całego utworu i jak balsam łagodzi przykrości, których Makara doświadcza w wojsku. [Jan Matyasik, „Materiały do dziejów awangardy”, t. 20] Podchorąży Makara w czasie powrotu z urlopu do pułku – wobec przerwania komunikacji przez powódź – zostaje odkomenderowany na zagrożone tereny jako komendant grupy piętnastu junaków. Dzieje owych kilkunastu dni i nocy, przedstawionych sugestywnie w książce, wypełnia nieustanna walka z powodzią: umacnianie wałów, ewakuowanie zagrożonych wsi, ratowanie ludzi i ich mienia. [dr Józef Mayer, „Dziennik Polski”, 1936, nr 26] Bardzo interesująca jest formuła tej książki: nie jest to reportaż ani prawdziwy dziennik, choć z drugiej strony nie jest to też zwykła beletrystyka. Całkiem lekko czyta się tę książkę, nie jest banalna. Warto dać jej szansę, a ona się odpłaci. [Zbigniew_Malinowski, lubimyczytac.pl] O AUTORZE. Jalu Kurek (1904-1983) polski poeta i prozaik, urodzony w Krakowie, członek Awangardy Krakowskiej. Studiował filologię polską i romańską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autor licznych tomów poetyckich i powieści. Duża część jego twórczości poświęcona była Krakowowi i górom, a szczególnie Tatrom, w których był zakochany. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Na okładce tej książki znajduje się fotografia żołnierzy drugiego Pułku Piechoty Legionów umacniających wał przeciwpowodziowy pod Sandomierzem. Wykonano je dokładnie w tym okresie, w którym toczy się akcja tej powieści (rok 1934). Pochodzi ono ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego.