Janosik

Opis wydawcy

Niesamowicie wciągająca przygodówka. Legendarny tatrzański Robin Hood w bardzo ludzkiej odsłonie. Jedyna w swoim rodzaju sceneria dawnych, nadal nieoswojonych gór opisana ze znajomością ich najskrytszych zakamarków i najpilniej strzeżonych tajemnic. [Kasia b, lubimyczytac.pl] Na tle rzeczywistości międzywojennego dwudziestolecia wyrasta postać legendarnego zbója góralskiego, mściciela chłopskiej krzywdy. Wysoki artyzm języka i stylu, szeroki oddech epicki, przeplatany tak częstym u Jalu Kurka liryzmem, plastycznie zarysowane typy, subtelność scen miłosnych – oto niepospolite zalety tej powieści. Z gruntowną wnikliwością odmalował autor nastroje ówczesnej wsi beskidzkiej i tatrzańskiej; nie mniej sugestywnie ukazał pejzaż górski, leśny, podgórski. A problematyka! Zbójnik, któremu udawały się wszystkie akty zemsty, dopóki wykonywał je w swym własnym imieniu, runie wtedy, gdy po raz pierwszy ogarnie go pasja walki o krzywdy innych. [w.bibliotece.pl] Zupełnie inne dzieje Janosika niż te, które znamy z naszego rodzimego serialu. Urzekły mnie historie ludzi z otoczenia Jana Dziury, ich dylematy, wybory, problemy, życie codzienne. Lubię opowieści o takich zamkniętych społecznościach, gdzie wszyscy znają się jak rodzina. [Basia78, lubimyczytac.pl] Główny bohater utworu, Janek Dziura, jest człowiekiem młodym, którego temperament bardziej ciągnie do dziewcząt niż dysput o naprawianiu świata. Najzwyklejszy przypadek sprawia, że wstępuje on na ścieżkę przestępstwa. Schronienia, jak wiele już razy bywało w życiu ojców i dziadów, udziela mu leśna głusza. Azylem stają się pasterskie koliby, jaskinie na zboczach górskich szczytów oraz gęstwiny przepastnych borów rozciągających się na pograniczu polsko-słowackim. Uciekinier, banita, szybko gromadzi podobnych do siebie i rozpoczyna wymierzanie sprawiedliwości i „równanie świata”. Napady i rabunki bandy dotykają bogatych gazdów, handlarzy, przedsiębiorców, schroniska turystyczne, plebanie. Zdobyte łupy w części dzielone są pomiędzy miejscową biedotę, w oczach której Jan Dziura urasta do symbolu, nowego wcielenia, ożywienia mitu i legendy Janosika. Teraz już nie Jasiek Dziura, lecz Janosik przechodził będzie szereg perypetii, ucieczek, napadów i pościgów. Nie może zabraknąć również wątków erotycznych – co to byłby za zbój, którego nic kochałyby kobiety? [jelesnia.naszgok.pl] Ta realistyczna epopeja o Janosiku i wsi górskiej zadziwia przede wszystkim świetną znajomością terenu beskidzkiego, po którym porusza się Jalu Kurek z nieprawdopodobną wręcz swobodą i nieomylną pewnością siebie. Góry, ze swym bogactwem kształtów, krajobrazu, nieba, roślinności i zwierza – to czarujące i jak najbardziej realne tło akcji, nakreślone wprawną ręką poety, który je zna i kocha. Nie imponują grozą ani wzniosłością – są takie, jakimi je widzi widz wrażliwy, lecz nie egzaltowany. Są piękne i żywe, ukazane za pomocą prostej, ale jakże oryginalnej metaforyki autora. [Dr Janina Garbaczowska, „Dziennik Polski” nr 6/1946] Przepiękna powieść. Zadomowiła się na dnie mojego serca i chyba czas uznać, że zamieszka tam ze mną już na zawsze. [CorranHorn, lubimyczytac.pl] O AUTORZE. Jalu Kurek (1904-1983) polski poeta i prozaik, urodzony w Krakowie, członek Awangardy Krakowskiej. Studiował filologię polską i romańską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autor licznych tomów poetyckich i powieści. Duża część jego twórczości poświęcona była Krakowowi i górom, a szczególnie Tatrom, w których był zakochany. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.